Koloseum, czyli teatr Flawiuszy, bez wątpienia chodzi do indywidualnych z najbardziej popularnych zabytków starożytnego Rzymu

Koloseum, czyli teatr Flawiuszy, bez wątpienia należy do drinkach spośród najbardziej modnych zabytków starożytnego Rzymu. Przez wiele stuleci był miejscem rekreacje dla Rzymian. Dzisiaj turyści mogą kochać jego coś i odporność. 

Formę tego dużego gmachu rozpoczęto w 70 r. podczas panowania cesarza Tytusa Flawiusza. Przyszły Amphitheatrum Novum postanowiono wybudować na terytorium dużego sztucznego jeziora w ogrodach otaczających Domus Aurea. Ze względu na naszą odległość, słynnego już posągu Nerona zwanego colossus (Neron był przedstawiony jako bóg Helios) postanowiono nazwać budowlę Koloseum. Głównym celem Koloseum było służenie rozrywki mieszkańcom antycznego Rzymu. Urządzano na nim walki gladiatorów, polowania (venationes) oraz bitwy morskie (naumachie) Wspaniałą konstrukcję otworzono z całą pompą w roku 80 za czasów trwania cesarza Wespazjana. Ta olbrzymia budowla o owalnym kształcie mogła pomieścić około 50 tys. widzów. Głęboko posadowione betonowe fundamenty pozwalały konstrukcji utrzymać równowaga na gliniastym podłożu. Budowlańcy postanowili również wzmocnić zarówno ściany zewnętrzne, które zbudowano z konkretnego wapienia (trawertynu) jak i ściany wewnętrzne, wykonane z twardego tufu wulkanicznego.

Z upływem czasu Koloseum było zużywane przez trzęsienia ziemi, co zrobiło, że mieszkało się cennym materiałem budowlanym dla drugiego typu projektów architektonicznych. Wydarzenie to przeprowadziło się podczas pontyfikatu papieża Benedykta XV, który ogłosił Koloseum miejscem pamięci męczeńskiej śmierci pierwszych chrześcijan. Od aktualnej pory dokonuje się tam droga krzyżowa.

Cztery arkadowe kondygnacje, które są ważne z zewnątrz zostały wybudowane w czterech różnych stylach. Pierwszy, najniższy, reprezentuje porządek toskański, kolejny ozdobiony jest kolumnami w języku doryckim, trzeci w korynckim, a najwyższy korynckimi pilastrami. Zachowały się również pozostałości po belkach dostarczających do rozpinania nad teatrem zasłon przeciwsłonecznych tzw. velarium. Rzędy siedzeń zostały podzielone schodami (vomitoria) na sektory (caneus) . Wpisanie do ostatniej wyjątkowej budowli umożliwiało 76 bram, gdzie cyfry wyryte nad bramą odpowiadały numerowi biletu. Najważniejsze wejścia wysyłały do loży cesarskiej jak i do mieszkań specjalnych dla urzędników i westalek. Jak często wiadomo jakość miejsca odpowiadały statusowi mieszkańców. Pierwsze trzy rzędy były poświęcone dla najbogatszych, reszta a dla mniej zamożnych obywateli. Prawdopodobnie bilet wstępu był darmowy.

W 2007 r. zabytek został doceniony za jeden z siedmiu nowych cudów świata. Obecnie stanowi pewnym z najbardziej typowych i atrakcyjnych zabytków Rzymu.